ชีวิตที่วางแผนไว้..กับชีวิตจริงที่เกิดขึ้นนั้น

มันช่างต่างกันจัง  ต้องอดทนรอไปอีกนานแค่ไหนกัน

คนอื่นมอง..ก้คิดว่าทุกอย่างมันจบแล้ว

แต่สำหรับเรา..มันไม่ใช่แค่นั้น  มันมีอะไรอีกมากมาย

แต่มันเป็นสิ่งที่พูดออกมาไม่ได้ และก้คงไม่มีใครเข้าใจ

 " ไม่มีใครสามารถรับฟังเรื่องราวของเราได้ทั้งหมดหรอก " ...  เชื่อดิ

เอาหล่ะ..จากนี้ต่อไปก้ทำได้แค่ "รอ"

ให้เวลามันทำให้ทุกอย่างกลายเปนอดีตไป...

**บทสุดท้ายจบอย่างไร ... จะหาคำตอบไปด้วยกัน**

สันยานะ..